Legendy miejskie (ang. urban legends) to współczesne historie o nieznanym pochodzeniu, zazwyczaj bez żadnych dowodów potwierdzających ich prawdziwość. Często przekazywane są z ust do ust i zawierają elementy humoru, horroru lub są umoralniające. Opowieści te są ciekawą częścią każdej kultury, więc nie brakuje ich również w Japonii, która jest główną bohaterką tego artykułu.
Jak podają autorki „JAPOŃSKIE LEGENDY MIEJSKIE (TOSHI DENSETSU)” – Agnieszka Pindor i Paula Siwak – japońskie legendy miejskie mają swoje początki w opowieściach o potworach, obecnych w kulturze tego kraju od momentu pojawienia się religii shinto. Historie te dotyczą głównie istot fantastycznych, nadnaturalnych, które pojawiają się w realnym świecie. W tym miejscu chcę również podkreślić, że opisy są dość brutalne, a historie związane z poszczególnymi postaciami zahaczają o trudne tematy.
Trzy wybrane legendy miejskie Japonii:
1. Hanako-san
Toire no Hanako-san (Hanako-san z toalety) nawiedza publiczne toalety i najczęściej można spotkać ją w trzeciej kabinie od końca. Są różne wersje dotyczące jej wyglądu: mała czarnowłosa dziewczynka w czerwonej spódniczce, trzymetrowa jaszczurka idealnie naśladująca ludzki głos czy też sama ręka, biała lub zakrwawiona. Co do wywoływania Hanako i tym samym zmuszenia ją do pokazania się, to najczęściej mówi się o pukaniu trzy razy w kabinę, powtarzając: „Czy jesteś tam, Hanako-san?”. Jeśli zdecyduje się odpowiedzieć, można usłyszeć: „Tak, jestem tu”.
Wersji o narodzinach legendy związanej z duchem Hanako jest kilka. W większości tyczą się toalety w szkole podstawowej, w której to dziewczynka miała ukrywać się przed swoim oprawcą – pracownikiem szkoły bądź rodzicem. Inną opcją jest śmierć głodowa w czasie II Wojny Światowej i znalezienie jej szczątek w toalecie.
2. Kuchisake-onna (kobieta z rozciętymi ustami)
Zgodnie z legendą to młoda, piękna i próżna kobieta, prawdopodobnie żona bardzo zazdrosnego samuraja. Lubiła ona towarzystwo mężczyzn, a gdy jej zdrada wyszła na jaw, mąż zaatakował kobietę nożem, rozcinając jej usta od ucha do ucha. Tym sposobem chciał sprawić, że już nikt nie będzie mógł podziwiać jej piękna. Tak narodził się duch kobiety szukającej zemsty.
Jest to długowłosa kobieta, która kiedyś przykrywała usta rękawem kimona, a teraz ma maseczkę i nosi płaszcz. Swoje ofiary zabija nożycami, ale zanim do tego dojdzie, zadaje kilka pytań. Po pierwsze: „Czy jestem piękna?”. Odpowiedź „nie” oznacza natychmiastową śmierć, a po „tak” kobieta pokazuje całą twarz i wtedy pada kolejne pytanie: „A teraz?”. Jedyna szansa na przeżycie to powiedzenie jej: „Jesteś przeciętna”. Odpowiedź negatywna sprowadzi na ofiarę natychmiastową śmierć. Przy pozytywnej duch najpierw okaleczy nieszczęśnika na swoje podobieństwo, a później zabije.
3. Aka Manto (Czerwona kamizelka, Czerwony płaszcz)
Kolejna postać pojawiająca się w toalecie oraz różne wersje tej legendy.
Idąc za tłumaczeniem Czerwona kamizelka to chłopiec w wieku szkolnym, który popełnił samobójstwo, dźgając się nożykiem do papieru. Mówiąc o Czerwonym płaszczu, mamy na myśli przystojnego mężczyznę ubranego w długi, czerwony płaszcz.
Kto by to nie był, najczęściej pojawia się w ostatniej kabinie i pyta swoje ofiary, jaki papier podać – czerwony czy niebieski. Aby przeżyć, należy mu odmówić. Odpowiedź „czerwony” oznacza krwawą i szybką śmierć, a „niebieski” uduszenie. Czasami zamiast o papier Aka Manto pyta, czy podać kamizelkę lub płaszcz i w tym wypadku zdziera ofierze skórę z pleców.
Źródła: (1), (2), (3), (4), (5)
Moderator: ECHo
Edytor: Grazia
