Kraj: Korea Południowa
Gatunek: Romantyczny, komedia
Czas trwania:
Obsada: Hyun Bin, Han Ji Min, Sung Joon
Go Seo Jin posiada dwie osobowości. Jedna jest zimna jak Hyde, druga zaś słodka jak Jekyll. Pracuje jako dyrektor parku rozrywki Wonderland. Jang Ha Na pracuje jako mistrzyni i aktorka cyrku w Wonderland. Seo Jin chce się pozbyć cyrku z Wonderland, a Ha Na robi wszystko by do tego nie doszło. W międzyczasie para zakochuje się w sobie.
Zwiastun:
(Niestety nie znalazłam z napisami chociażby angielskimi)
Luźna recenzja własna
Recenzja może zawierać spojlery, więc proszę o niepisanie w komentarzach typu „Chciałam/Chciałem ją obejrzeć, a ty mi to wszystko zniszczyłaś”. Zostaną one przeze mnie zignorowane. Recenzja może się dla niektórych okazać za długa. Dziękuję za uwagę.
Dobrze. Zacznijmy od tego, że musiałam ponownie obejrzeć tą dramę i straciła trochę tego czaru, który miała kiedyś. Do tego patrząc na obsadę zrozumiałam, że to druga z kolei od Hyun Bina… Ile fryzura może zmienić.
Do tego – opis fabuły naprawdę mało mówi. Jak również zrozumiałam, że mało jest tego typu dram. Kiedyś zrobiłam recenzję Kill Me, Heal Me i szczerze uważam, że tamta jest lepsza.
Mam nadzieję, że podejdziecie do tej recenzji na luzie – nie jestem wszechwiedząca, recenzja jest z mojego punktu widzenia, nikogo nie zamierzałam obrazić.
Więc by już nie przedłużać – zaczynam. Co zauważyłam po ponownym obejrzeniu tej dramy to fakt, że mam w zwyczaju na patrzenie na nie z różowymi okularami na nosie. Nie zrozumcie mnie źle. Wiem, że przeważnie jestem pozytywna wobec nich i przyznam się, że jest tylko kilka dram, których szczerze nienawidzę. Na szczęście Hyde, Jekyll & Me się do nich nie zalicza, ale ponowne obejrzenie dramy otworzyło mi oczy. Ale komedia niezła.
Przede wszystkim Seo Jin jest bardziej irytujący. Jego osobowość, zachowania i hobby. Rozumiem, że to wszystko jest środkiem zapobiegawczym, by Robin się nie pojawił, ale… Idzie mi typowym obiektem westchnień głównych bohaterek. Zimny, oschły i ogólnie typ kiedy masz ochotę go walnąć patelnią, ale nie możesz bo to twój szef. Owszem, przeszedł pewną drogę i się zmienił, ale nie oznacza to, że ja mu to zapomnę. Ale ma głowę na karku. I wymyślił dobry sposób na komunikację z Robinem.
Teraz czas na Robina… Trochę mi go szkoda. Szczególnie z początkowym nastawieniem Seo Jina wobec niego. To nie jest fajne uczucie jak ktoś ci powie „sprawię, że znikniesz na zawsze”. Robin to dobra duszyczka. Chce ratować, jest miły i tak naprawdę nic nikomu nie zrobił prócz Seo Jinowi. Go się albo kocha, albo nienawidzi. Ostatecznie toleruje. Jest jak duże dziecko, które potrzebuje atencji Ha Ny. Przynajmniej tak w skrócie. I owszem, uśmiecham się za każdym razem jak się pojawia i to może być faworyzowanie postaci.
Główna bohaterka to dla mnie zaskoczenie. Przynajmniej wie kiedy powiedzieć nie. Jeżeli należałaby do świata Harry’ego Pottera to pewnie by należała do domu węża. Choć wkurzyli mnie z wykorzystaniem amnezji w jej przypadku. Owszem, nie zapomniała wszystkiego, ale to wciąż amnezja. Tego jest zbyt dużo w starszych dramach. Czym mnie jeszcze zaskoczyła? Swoją odwagą. Choć w dzisiejszych czasach mamy Do Bong Soon i Oh Sun Hee (? Szczerze nie wiem czy pisać Oh Sun Hee czy Oh Sunny…). No ale to co najmniej trzy lata różnicy czy tam dwa.
Innymi słowy, bym mogła się tak wypowiadać i wypowiadać na ich temat. Jednak muszę przyznać, że pomimo ich zbyt dużej ilości zalet i wad to się przyjemnie ich ogląda. Hyun Bin również zasługuje na moją pochwałę za granie dwóch różnych osobowości. Jednak Ji Sung miał gorszą robotę, co trzeba przyznać.
A co do fabuły… Cóż… Może być? Powiem tak, nie za bardzo mnie wciągnęła. Nie jest to też fabuła typu The Last Empress, czy też nawet I can hear your voice. Niby jakaś tajemnica jest, ale jak się ma wystarczającą ilość faktów, to zostaje rozwiązana. Robin też nie ma mojego przywiązania do niego jak np. z Shin Se Gim. Ogólnie nie czułam przywiązania do bohaterów. To bardziej drama na zabicie czasu. I do śmiechu. Choć przyznam się, że czasem płakałam.
Może ta recenzja nie jest tak długa jak moje poprzednie, ale szczerze nie wiem co mam jeszcze powiedzieć. Dramę i tak polecam, bo przyjemnie się ją ogląda (choć drugi raz to już opornie mi wchodziła, zabierałam się za nią co najmniej 5 razy). Oraz kocham za Seong Joona. Ten facet jest wysoko na mojej liście aktorów (pierwsze trzy miejsca: Seo Kang Joon, Ji Soo, Lee Jong Suk).
OST:
- Baek Ji Young (królowa) – Because of You
2. Kim Bum Soo – Only You
https://www.youtube.com/watch?v=8ZyTPik4QcA
Dramę można znaleźć na Viki z polskimi napisami
Podsumowując: Okej drama. Nie narzekam. Choć spodziewałam się czegoś więcej
Ocena: 5/10 (czekam na dramę, która będzie miała niższą ocenę)
Pozdrawiam,
Uma
P.S. Zastanawiam się czy zrobić recenzję Prime Minister And I lub Protect the Boss. Ostatecznie One Well Raised Daughter.
Edytor: Haru
