IU o nowym albumie i nie tylko

Kiedy IU przygotowywała się do wydania swojego piątego pełnego albumu „LILAC„, podzieliła się kilkoma spostrzeżeniami na temat swojej nowej muzyki i nie tylko z W Korea!

Artystka stworzyła wspaniałe zdjęcia, we współpracy z magazynem, które pojawią się w kwietniowym wydaniu. Podczas wywiadu, który towarzyszył sesji zdjęciowej, został wspomniany zeszłoroczny wywiad IU, w którym wspomina, że interesuje ją tworzenie „wielkiej” muzyki i historii.

IU odpowiedziała:

„Ta myśl znajduje odzwierciedlenie w tym albumie. Będzie ozdobny i różnorodny na wiele sposobów, w tym znaczenia przekazów i rozległość brzmienia muzyki. Żadna z piosenek na tym albumie nie została skomponowana przeze mnie samą. Kiedy spojrzałam na to z perspektywy producenta, doszłam do wniosku, że nie ma potrzeby, aby powstała samodzielnie skomponowana piosenka IU tylko dlatego, że jest to album IU. Do tej pory pisałam głównie spokojne piosenki, które opowiadają osobiste historie. Uznałam, że to nie pasuje do brzmienia tego albumu, więc nie wahałam się ich usunąć.”

IU opisała, że jej celem było stworzenie „albumu, którego słuchanie będzie przyjemne, a jednocześnie opowiadającego wiele historii, zabawnego od początku do końca, więc nie ma żadnych piosenek, których słuchanie jest obowiązkiem”. Powiedziała:

„Jestem teraz na tyle doświadczona, że mogę powiedzieć, czy dana piosenka będzie tą, którą ludzie od razu pokochają, czy też potrzeba dwóch lub trzech przesłuchań, zanim się do niej przywiążą. Czasami tworzyłam albumy z piosenkami, które teoretycznie mogły się gorzej przyjąć, ale mówiłam sobie: „Mimo to muszę umieścić tę piosenkę na albumie” lub „Muszę to uwzględnić, ponieważ jest to samodzielnie skomponowana piosenka, która pokazuje to kim jestem.” Tak nie było w przypadku tego albumu.”

Prowadzący wywiad zasugerował, że brzmiało to tak, jakby „LILAC” skłaniało się bardziej do bycia przebojem niż filmem niezależnym.

„To prawda, że ten utwór był by bliżej komercyjnego niż niezależnego. Na etapach planowania koncertów są chwile, kiedy bardziej niż cokolwiek innego chcę dać występ, który będzie zabawny. Stworzyłam ten album z podobnym nastawieniem.”

IU mówiła również o tym, dlaczego jej album nosi tytuł „LILAC„, opisując, że jako koncept jest powitaniem lub pożegnaniem (koreańskie słowo, którego używa, „insa” (인사), oznacza jedno i drugie). IU stwierdziła, że chce pożegnać się z dwudziestymi latami, a także wyrazić wdzięczność wszystkim tym, którzy byli z nią w tamtym czasie.

„W języku kwiatów „lilie” oznaczają „wspomnienia młodości”. Chciałam pożegnać się z przesłaniem: „Przechodzę teraz do następnego rozdziału”, jednocześnie witając moje zbliżające się lata 30-te.”

Piosenkarka jest dobrze znana z serii utworów, w których uwiecznia się ją w określonym wieku swojego życia. Zapytano ją, jak się teraz czuje, mając 29 lat (według koreańskiego systemu). IU odpowiedziała:

„Szczerze mówiąc, mam wrażenie, że „moje lata dwudzieste wciąż jeszcze się nie skończyły. Został jeszcze rok!” Kiedy myślę o mojej dwudziestce, część mnie chce wyluzować w ostatnich chwilach, ale myślę też: „Muszę żyć jeszcze intensywniej niż kiedykolwiek.””

Poproszona o opisanie jej dwudziestki, IU powiedziała:

„Pracowałam naprawdę ciężko. Były też dobre wyniki. Z doświadczenia wiem, że ciężka praca niekoniecznie oznacza osiągnięcie dobrych wyników, więc miałam szczęście.”

IU podzieliła się również:

„Produkuję odkąd skończyłam 23 lata i nieuniknione było, że będę miała „swój własny styl”. Dużo myślałam o tym, czy powinnam użyć tego znajomego osobistego stylu w mojej opowieści o powitaniu i pożegnaniu, czy też powinnam użyć zupełnie nowego brzmienia i klimatu, a tym samym wyjaśnić „początek i koniec”. Dlatego też zajęło to dużo czasu i zrobiłam wiele poprawek. W przypadku większości piosenek pracowałam z ludźmi, z którymi pracowałam po raz pierwszy, a nie z ludźmi, z którymi zwykle współpracuję. Myślę, że niezależnie od tego, czy stało się to powoli, czy szybko, potrzebowaliśmy czasu, aby się ze sobą zharmonizować.”

Prowadzący wywiad wspomniał, że bardziej niż wcześniej wydaje się,IU  że również stara się tym albumem sprostać standardom innych. Zapytał IU, czy wyobrażała sobie album dobrze się prezentujący wśród ludzi, a także niezbyt dobry.

„Myślę, że wyobrażałam sobie to każdego dnia, odkąd zadebiutowałam. Ale radość, którą czuję, gdy dostaję coś czego pragnę, nie jest tak wielka, jak się spodziewałam. Przebywanie w szczęśliwej chwili nie oznacza, że stajesz się szczęśliwszy. W końcu zaczęłam myśleć o tym w ten sposób: „To nie jest coś, co zrobiłam wyłącznie sama. Nie ma co sobie gratulować.” Wolę być sama, kiedy wychodzi mój album. Patrzę na wczesne reakcje tylko raz, a potem staram się nie patrzeć na swój telefon. Ciężko pracuję, aby przejść do następnej rzeczy, kiedy już coś wydaję.”

IU została poproszona o opisanie, jak ma nadzieję, że spędzi ostatni rok swoich dwudziestych lat.

„Chciałam mieć 30 lat odkąd byłam młoda. Odkąd tak szybko zbliżało się 20 lat, pomyślałam, że nie będę ewoluować jak Pokémon, a ponieważ bycie „30” było trochę odległe, miałam niejasne pojęcie, że stałam się naprawdę fajna.”

Kontynuowała ze śmiechem:

„Mam nadzieję, że potrafię powiedzieć „Ahh!”, tak jak po zakończeniu egzaminu. Mogę liczyć na jednej ręce, ile razy byłam na tyle szczęśliwa, że mogłam tak krzyczeć. Mogłabym je teraz policzyć. Może trzy?”

Kontynuowała:

„Po raz pierwszy, gdy zdałam egzaminy w gimnazjum. Aż do tego momentu bardzo się uczyłam. Skończyłam wszystkie egzaminy i zrobiłam też wstępne oceny i w drodze do domu pomyślałam: „Ahh! Mogę teraz udać się do Lotte World (parku rozrywki)!” Czułam, że wiem, jaka jest wolność i pamiętam, że czułam się, jakbym oszalała.”

„Za drugim razem, gdy g.o.d pojawiło się na moim koncercie jako goście. To oni po raz pierwszy w życiu sprawili, że stałam się wielkim fanem kogoś. Wreszcie po raz trzeci, gdy skończyłam pracę nad tekstami do tego albumu. Rzuciłam telefon na sofę i wrzasnęłam. „Skończyłam!””

Dodała:

„Kiedy moje dwudzieste lata dobiegną końca, chcę poczuć to poczucie wolności.”

Na koniec zapytano IU, czy kiedykolwiek myślała o sobie jako o kimś „całkiem fajnym”. Opowiedziała”

„Szczerze mówiąc… kiedy pracowałam nad tym albumem, pomyślałam, że byłam trochę fajna. Ach, zazwyczaj nie mówię takich rzeczy o sobie. Zwykle nie mam też powodu, by czuć, że jestem spoko. Zastanawiam się, czy to się zmieniło, gdy się starzeję. Podczas produkcji tego albumu trzeba było wiele zrobić. Musiałam nadawać na tych samych falach, co ludzie, z którymi pracowałam po raz pierwszy, a ponadto wszystkie piosenki są z innego gatunku. Pomimo tego, że gatunki są różne, mogę powiedzieć, że przez cały album przewija się pokoleniowy dźwięk – jest to słowo kluczowe. Zamiast to wyjaśniać, jest to coś, co słuchacze będą w stanie poczuć.”

Dodała:

„To duży projekt, więc poczułam się przytłoczona. Myślałam, że nie dam rady tego zrobić. Ale odniosłam takie wrażenie, kiedy w końcu ukończyłam coś, z czego byłam zadowolona. Pomyślałam: „Jestem niesamowita.”

Źródło: 1

Edytor: Deb