English version below
Park Minhyuk, którego większość osób zna jako Rocky’ego, rozpoczął swoją karierę jako członek zespołu ASTRO, z którym zadebiutował w 2016 roku. Podczas swojej działalności w zespole dał się poznać nie tylko jako raper, tancerz czy wokalista, ale również jako producent. Po odejściu z zespołu w 2023 roku postanowił skupić się na solowej karierze, zakładając ONE FINE DAY Ent., obecnie znaną jako WONIJIN. Poza muzyką rozwija się również jako aktor, mając na swoim koncie występy w dramach czy musicalach.
W naszym wywiadzie wspomina o swojej twórczości, aktorstwie oraz tym, kiedy czuje się bardziej jako Park Minhyuk niż Rocky.
- Niedawno wydałeś swój 3 mini album “UNSAID”. To musi być dosyć osobisty album, skoro brałeś udział w pisaniu tekstów i skomponowałeś “Jaywalking” i “Hide and Seek”. Czy czujesz, że ten album najlepiej odzwierciedla Ciebie jako artystę?
Uważam, że “UNSAID” ukazuje bardzo szczerą stronę tego, kim obecnie jestem jako artysta. Byłem mocno zaangażowany w tworzenie albumu, więc naturalnie znalazły się na nim moje przemyślenia, emocje i upodobania muzyczne.
Każdy album odzwierciedla pewien moment w moim życiu, ale w przypadku “UNSAID”, chciałem pokazać więcej tego, co przez długi czas trzymałem w sobie, i wyrazić to na swój własny sposób. Zamiast mówić, że ten album w pełni definiuję mnie jako artystę, powiedziałbym raczej, że wyraźnie przedstawia Rocky’ego z tego konkretnego etapu życia. Myślę też, że ten album pokazuje, w którym kierunku muzycznym chciałbym iść.
- Tytuł “UNSAID” sugeruje, że są jakieś myśli i uczucia, które nie zawsze jesteśmy w stanie ubrać w słowa. Czy chciałeś przekazać tym albumem coś, czego nie byłeś w stanie wyrazić w inny sposób?
Zawsze znajdą się emocje, które ciężko wyrazić słowami. Czasami sam rozumiesz co czujesz, ale nie jesteś w stanie tego wytłumaczyć drugiej osobie na czym polega to uczucie.
Przez “UNSAID” chciałem uchwycić te emocje – rzeczy, których nie mamy odwagi powiedzieć, uczucia, które ukrywamy, myśli, które w nas pozostają – i zamienić je w muzykę. Muzyka pozwala mi wyrazić to, czego nie byłbym w stanie powiedzieć w zwykłej rozmowie.
Chciałem również, żeby słuchacze mogli odnieść się do swoich własnych doświadczeń. Nawet jeśli sytuacje, w których się znaleźliśmy są inne, mam nadzieję, że słuchając ten album pomyślą – “Też kiedyś czułem coś podobnego”.
- Kiedy tworzysz piosenkę, zaczynasz od tego, co czujesz, historii, którą chcesz opowiedzieć, od tańca, który chcesz pokazać czy może po prostu od pomysłu czy dźwięku, który cię zainspirował?
Tak naprawdę to zależy od piosenki. Czasami wszystko zaczyna się od emocji czy moich osobistych doświadczeń, a innym razem słyszę jakiś dźwięk czy rytm, który od razu pozwala mi wyobrazić sobie występ.
Ponieważ taniec stanowi ważną część tego jak siebie wyrażam, często myślę o muzyce i występie jako całości. Pracując nad piosenką, zaczynam wyobrażać sobie jak powinna wyglądać dana część choreografii albo co chciałbym, żeby poczuła publika oglądając ten utwór na scenie.
Dla mnie pisanie piosenek, produkcja i występowanie są ze sobą ściśle powiązane. Niezależnie od punktu wyjścia, staram się pracować nad piosenką do momentu kiedy muzyka, tekst i choreografia tworzą spójną całość.
- Poznałeś branżę K-Popową z wielu perspektyw – trainee, idola, solisty czy producenta. Czego te doświadczenia nauczyły cię o samym sobie?
Zrozumiałem, że tworzenie sprawia mi większą przyjemność niż początkowo zakładałem. Kiedy byłem młodszy, moim głównym celem było po prostu dobrze występować i stawać się coraz lepszym artystą na scenie. Jednak wraz z nabieraniem doświadczenia coraz bardziej interesowało mnie co dzieje się za kulisami – pisanie piosenek, produkcja, tworzenie choreografii, opracowywanie konceptów i zastanawianie się, jak te wszystkie elementy połączyć ze sobą.
Rozpoczęcie solowej kariery sprawiło, że inaczej spojrzałem na odpowiedzialność. Kiedy sam podejmujesz decyzje, musisz też zaakceptować ich skutki. Ten proces pomógł mi lepiej zrozumieć siebie – zarówno jako artystę i człowieka.
Jednocześnie nauczyłem się, że zawsze można nauczyć się czegoś nowego. Nawet po wielu latach w tej branży, nadal odkrywam w sobie nowe oblicza.
- Patrząc wstecz na osobę i artystę, którym byłeś w 2016 roku i porównując ich z tym, kim jesteś obecnie – jak bardzo się zmieniłeś przez te lata? Co najbardziej się w tobie zmieniło i czy pozostało w tobie coś z młodszego Rocky’ego?
Kiedy debiutowałem, miałem w sobie mnóstwo pasji i ambicji, ale wciąż odkrywałem, jakim właściwie artystą chcę zostać. W tamtym czasie skupiałem się na tym, żeby jak najlepiej wykonywać powierzone mi zadania.
Teraz znacznie lepiej rozumiem swój gust i kierunek, w który chcę podążać. W większym stopniu angażuję się w podejmowanie decyzji dotyczących mojej muzyki i występów, swobodniej też wyrażam swoje pomysły.
Jednak jedna rzecz się nie zmieniła – wciąż zależy mi na tym, żeby jak najlepiej wypaść na scenie. Młodszy Rocky miał ogromną pasję do ćwiczeń i zawsze chciał pokazać coś lepszego niż poprzednim razem. Ta część osobowości nadal we mnie jest. Może moje podejście stało się dojrzalsze, ale chęć dalszego rozwoju pozostaje ta sama.
- Aktorstwo jest częścią twojej kariery od bardzo dawna, a na przestrzeni lat wcieliłeś się w różne role. Co skłoniło cię do spróbowania swoich sił w aktorstwie i co sprawia ci w tym największą radość, czego nie daje ci muzyka i występowanie na scenie?
Zawsze interesowały mnie różne sposoby wyrażania emocji. Muzyka i taniec pozwalają mi wyrażać siebie poprzez mój głos i ciało, natomiast aktorstwo daje mi możliwość wejść w czyjeś życie i spojrzeć na emocje z zupełnie innej perspektywy.
Właśnie to najbardziej interesuje mnie w aktorstwie. Na scenie jako Rocky pokazuję część siebie, ale kiedy gram, muszę zrozumieć dlaczego inna osoba myśli, mówi i zachowuje się w taki, a nie inny sposób.
Wcielanie się w różne role pomaga mi również jako muzykowi i wykonawcy, ponieważ daje mi to nowe perspektywy i emocje, które mogę przenieść do swojej muzyki.
- Czy jest może jakaś rola, z którą chciałbyś się zmierzyć w przyszłości w serialu lub musicalu?
Chciałbym spróbować swoich sił w roli, która zupełnie różni się od wizerunku, z którym ludzie mnie kojarzą. Szczególnie ciekawa byłaby dla mnie rola postaci o złożonej osobowości, skomplikowanej historii, pozwoliłoby mi to na pokazanie siebie z zupełnie innej strony.
W przypadku musicali, chciałbym wcielić się w rolę, w której równie ważna jest gra aktorska, śpiew i taniec. Wszystkie te dziedziny sprawiają mi przyjemność, więc możliwość połączenia ich w jedno byłoby dla mnie ekscytującym wyzwaniem.
Zamiast wybierać jeden konkretny typ postaci, chcę stawiać sobie wyzwania i podejmować się ról, które sprawią, że ludzie pomyślą: “Nie sądziłem, że Rocky potrafi pokazać taką stronę siebie”.
- Spędzasz bardzo dużo czasu na scenie, a twój grafik jest bardzo napięty – kiedy czujesz się jak zwykły 27 letni Park Minhyuk? Jak odcinasz się od tego zgiełku?
Chyba te najzwyklejsze chwile. Kiedy jestem w domu, jem coś, co lubię, słucham muzyki, nie myśląc o pracy, spędzam czas z bliskimi mi osobami, albo po prostu nic nie robię, wtedy czuję się bardziej jak Park Minhyuk niż Rocky.
Dużą część mojego codziennego życia zajmuje muzyka i praca, więc nie jest łatwo całkowicie się od tego odciąć. Ale te krótkie chwile, kiedy nie muszę myśleć o grafiku albo tym, co muszę przygotować są dla mnie ważne.
To właśnie te zwyczajne momenty pozwalają mi naładować baterie. I czasami po takiej przerwie, paradoksalnie, znowu zaczynam myśleć o muzyce.
9. To twój pierwszy wywiad dla polskich fanów. Co chciałbyś, że wiedzieli o tobie fani, może jest coś, co chciałbyś im przekazać?
Przede wszystkim chciałbym podziękować wszystkim polskim fanom, którzy słuchają mojej muzyki i wspierają mnie mimo dzielącej nas odległości. To niesamowite jak muzyka potrafi łączyć ludzi z różnych krajów i posługujących się innymi językami.
Mam nadzieję, że dzięki temu wywiadowi i muzyce, choć trochę lepiej mnie poznacie – nie tylko jako wykonawcę, ale też jako artystę, który kocha tworzyć muzykę i dzielić się poprzez nią historiami.
Oczywiście, bardzo chciałbym kiedyś się z wami spotkać osobiście. Do tego czasu dbajcie o swoje zdrowie i wyczekujcie moich nowych piosenek i występów. Dziękuję za wsparcie, które mi okazujecie.
ENGLISH VERSION
Park Minhyuk, better known to most as Rocky, began his career as a member of the group ASTRO, which debuted in 2016. During his time with the group, he made a name for himself not only as a rapper, dancer, and vocalist, but also as a producer. After leaving the group in 2023, he decided to focus on his solo career, founding ONE FINE DAY Entertainment, now known as WONIJIN. Beyond music, he has also been pursuing acting, with appearances in dramas and musicals.
In our interview, he talks about his creative work, acting career, and the moments when he feels more like Park Minhyuk than Rocky.
- You’ve now released your 3rd mini album, “UNSAID”. It must be a very personal album since you participated in writing lyrics for every track and composed “Jaywalking” and “Hide and Seek”. Do you feel this album represents you the best as an artist?
I think UNSAID shows a very honest side of who I am as an artist right now. I was involved deeply in the creative process, so naturally, a lot of my own thoughts, emotions, and musical preferences are reflected in the album.
Every album represents a certain moment in my life, but with UNSAID, I wanted to show more of the things that I had been keeping inside and express them in my own way. So rather than saying this album defines everything about me as an artist, I would say it represents the ROCKY of this particular moment very clearly. I also think it shows where I want to go next musically.
- The title “UNSAID” suggests there are thoughts and feelings that haven’t always been put into words. Was there something you personally wanted to say through this album that you couldn’t express in other ways?
There are always emotions that are difficult to explain directly in words. Sometimes you understand what you are feeling yourself, but it is still difficult to tell someone else exactly what that feeling is.
With UNSAID, I wanted to take those emotions—the things we hesitate to say, the feelings we hide, and the thoughts that stay inside us—and turn them into music. I think music allows me to express things that I might not be able to say in an ordinary conversation.
I also wanted listeners to be able to connect the songs to their own experiences. Even if the situations are different, I hope people can listen to the album and think, “I’ve felt something like this too.
- When you’re creating a song, do you usually start with something you’re feeling, a story you want to tell, dance you want to show or simply an idea or sound that inspires you?
It really changes from song to song. Sometimes an emotion or a personal experience comes first, and other times I hear a sound or rhythm that immediately makes me imagine a performance.
Because dance is such an important part of how I express myself, I often think about the music and the performance together. While working on a song, I can start imagining how a certain part should move or how I want the audience to feel when they see it on stage.
For me, songwriting, producing, and performing are closely connected. Whatever the starting point is, I try to develop the song until the music, lyrics, and performance feel like one complete story.
- You’ve experienced the K-pop industry from many angles: as a trainee, an idol, a soloist, a producer. What have these experiences taught you about yourself?
I think they taught me that I enjoy creating much more than I originally realized. When I was younger, my biggest goal was simply to perform well and become a better artist on stage. But as I gained more experience, I became increasingly interested in what happens before that moment—writing music, producing, creating choreography, developing concepts, and thinking about how everything connects.
Becoming a solo artist also made me understand responsibility in a different way. When you make more decisions yourself, you also have to accept the results of those decisions. That process has helped me understand myself better, both as an artist and as a person.
At the same time, I learned that there is always more to learn. Even after many years in this industry, I still feel that I am discovering new sides of myself.
- Looking back at the person and artist you were when you first debuted in 2016 and now, how do you think you’ve changed over the years, and what parts do you feel are most different from who you were back then? Is there something about younger Rocky that you still see in yourself?
When I first debuted, I think I had a lot of passion and ambition, but I was still discovering what kind of artist I wanted to become. At that time, I was mainly focused on doing everything I was given as well as possible.
Now, I think I understand my own taste and direction much more clearly. I have become more involved in making decisions about my music and performances, and I think I have also become more comfortable expressing my own ideas.
But one thing that hasn’t changed is my desire to do well on stage. Younger ROCKY was very passionate about practicing and always wanted to show something better than before. I still have that part of him in me. Maybe the way I approach things has matured, but that desire to keep improving hasn’t changed.
- Acting has also been part of your career since your early days, and you’ve taken on different roles over the years. What originally made you want to try acting, and what do you enjoy about it that you don’t get from music or performing on stage?
I have always been interested in different ways of expressing emotions. Music and dance allow me to express myself through my own voice and body, but acting gives me the chance to step into someone else’s life and understand emotions from a completely different perspective.
That is what makes acting interesting to me. On stage as ROCKY, I am showing a part of myself, but when I act, I have to understand why another person thinks, speaks, and behaves in a certain way.
I think experiencing different characters also helps me as a musician and performer because it gives me more perspectives and emotions that I can bring back into my music.
- Is there a particular type of role or character you would really like to challenge yourself with in the future – be it in dramas or musicals?
I would like to try a character that is quite different from the image people normally associate with me. A role with a complicated personality or emotional story would be especially interesting because I think it would allow me to show a new side of myself.
For musicals, I would also love to take on a role where acting, singing, and movement are all equally important. Because those are all areas that I enjoy, being able to combine them within one character would be a very exciting challenge.
More than choosing one specific type of character, I want to keep challenging myself with roles that make people think: “I didn’t know ROCKY could show this kind of side.”
- After spending so much time on stage and keeping up with busy schedules, what kind of moment makes you feel like ordinary 27 year old Park Minhyuk? How do you reset yourself from the busy world?
Probably the simplest moments. When I’m at home, eating something I like, listening to music without thinking about work, spending time with people close to me, or just doing nothing for a while, I feel like Park Minhyuk rather than ROCKY.
Because so much of my daily life is connected to music and work, completely separating myself from it isn’t always easy. But I think even small moments where I don’t have to think about a schedule or what I have to prepare next are important.
Those ordinary moments help me recharge. And sometimes, ironically, after taking that kind of break, I naturally start thinking about music again.
9. This is your first time speaking to your Polish fans through an interview. What would you like them to know about you and is there any message you want to share with them?
First of all, I want to say thank you to all the fans in Poland who listen to my music and support me even though we are far away from each other. I think it is amazing that music can connect people across different countries and languages.
I hope that through this interview and through my music, you can get to know me little by little—not only as a performer, but also as an artist who really enjoys creating music and sharing stories through it.
And of course, I would really love to meet you in person one day and perform in Poland. Until then, please stay healthy and keep looking forward to the music and performances I will continue to show you. Thank you for always supporting me.
