Znaczna część fanów k-popu posiada w swojej kolekcji przynajmniej jeden album swojego ulubionego zespołu czy wokalisty. Jeśli natomiast dopiero co odkryłeś świat k-popu, to pewnie zastanawiasz się nad zakupem swojego pierwszego albumu. Szukasz tego, który chcesz zakupić i natrafiasz na określenia typu full album, mini album, mixtape, kinho version album … I zastanawiasz się, o co w tym chodzi.
W tym artykule postaram się przedstawić Wam rodzaje, a także najpopularniejsze wersje albumów, jakie pojawiają się w k-popie oraz wyjaśnić czym się one różnią.
Zacznę od tego, że wszystkie albumy, bez względu na ich rodzaje, posiadają dodatki dołączone do płyty. Czyni to albumy k-popowe jedyne w swoim rodzaju. Dodatki bywają różne, ale najczęściej jest to książka ze zdjęciami (photobook), karta ze zdjęciem losowego członka zespołu i plakat. Niektóre albumy posiadają także naklejki, pocztówki, zakładki czy inne, często niepowtarzalne dodatki. Jednak tematyką dodatków – standardowych jak i tych niepowtarzalnych – zajmiemy się w osobnych artykułach.
Teraz przejdźmy do sedna artykułu, czyli podziału albumów k-popowych:
1. Mini album
Zdecydowanie najpopularniejszym typem albumu jest mini album. Składa się on z około czterech do siedmiu piosenek. Niektóre mini albumy zawierają również utwory wprowadzające, które trwają około minuty, oraz instrumentalne wersje utworów tytułowych.
Mini albumy są często bardziej opłacalne, ponieważ są łatwiejsze w produkcji i tańsze od full albumów. Zespoły zazwyczaj promują się w programach muzycznych tylko z jednym głównym utworem pochodzącym z tego albumu. Bywa także, że zespoły wydają mini albumy, gdy chcą zmienić koncepcję grupy by zobaczyć, czy otrzymają pozytywną reakcję fanów.
Przykładowe albumy: NCT DREAM „We Boom” ; Dreamcatcher „Raid of Dream” ; Jonghyun „BASE” ; Solar „容 : FACE”.
2. Album studyjny / Full album
Albumy studyjne, inaczej znane jako albumy pełne czy full albumy, są mniej powszechne niż mini albumy. Te albumy zawierają zazwyczaj od ośmiu do nawet piętnastu piosenek, bywają też z większą liczbą utworów, lecz to rzadkość. Charakteryzuje je większa różnorodność piosenek w porównaniu z mini albumami. Częściej na tego typu albumach pojawiają się też utwory intro, wersje instrumentalne i piosenki solowe poszczególnych członków zespołu lub piosenki nagrywane w podgrupach (unitach).
Wraz z wydaniem full albumów zespoły promują się w programach muzycznych nie z jedną tytułową piosenką, lecz z 2-3 piosenkami. Albumy te są zazwyczaj droższe od mini albumów, ale za to często zawierają więcej dodatków.
Przykładowe albumy: (G)i-dle “I Never Die” ; Victon “The Future is Now” ; TWICE “Twicetagram” ; BIGBANG “Made”.
3. Studio / Full Album Repackage
Jak sama nazwa wskazuje, jest to rozszerzona wersja poprzedniego albumu studyjnego. Większość k-popowych grup po wydaniu full albumu wydaje po niedługim czasie jego rozszerzoną wersję. Albumy te różnią się od full albumów tym, że pojawia się na nich więcej utworów niż w wersji poprzedniej – zazwyczaj od dwóch do trzech. Jest on także wydawany z nową piosenką tytułową, która jest promowana w programach muzycznych.
Przykładowe albumy: EXO „Love Shot” ; ENHYPEN „Dimension: Answer” ; SHINee „Atlantis” ; TXT “The Chaos Chapter : Fight or Escape”.
4. Mini Album Repackage
Jak już wspominałam, mini albumy są najbardziej powszechnym rodzajem albumów. Jednak rozszerzone wersje mini albumów są rzadko spotykane i nietypowe. Podobnie jak repackage full albumów są to albumy posiadające dodatkowo jedną czy dwie piosenki. Mają również nowy utwór tytułowy.
Przykładowe albumy: GOT7 „Mad Winter Edition” ; Brave Girls „After ‘We Ride’ ” ; Highlight “Calling You” ; GFriend “Rainbow”.
5. Single Album vs Digital Single
Główna różnica między pojedynczymi albumami a innymi rodzajami albumów polega na tym, że składa się tylko z dwóch do czterech utworów. Często też w single albumach występują instrumentalne wersje piosenek. Jeśli jest tylko jedna piosenka, nie jest to pojedynczy album, ale cyfrowy singiel (Digital Single), ponieważ nie występuje wtedy fizyczny album do sprzedania na rynku. Cyfrowe single są powszechne dla grup mniej znanych firm. Firmy te zwykle pracują z mniejszym budżetem i mogą sobie pozwolić tylko na jedną piosenkę, więc ich grupy/artyści debiutują tylko z cyfrowym singlem.
Przykładowe albumy: Jay Park feat. IU „Ganadara” (digital single) ; Kihyun „Voyager” ; IVE „Eleven” ; aespa „Dreams Come True” (digital single).
6. Mixtape
Mixtape’y są jak albumy, ale nie są wydawane w celu sprzedaży, a jedynie pokazania ludziom swojej muzyki. Mogą być jak mini albumy czy full albumy, ale nie są sprzedawane na rynku. Często są publikowane online za darmo za pośrednictwem serwisów do strumieniowego przesyłania muzyki, takich jak Soundcloud. Są one produkowane przez samych idoli, często też przez artystów hip-hopowych. Oznacza to, że byli oni odpowiedzialni całkowicie lub w dużej mierze za pisanie, komponowanie, produkcję i nagrywanie.
Przykładowe albumy: I.M „Fly With Me” ; Agust D (Suga) „Agust D” ; Stray Kids „Mixtape: OH” ; Jooheon „DWTD”.
W tej części to już wszystko. Zapraszam na drugą część –> (link)
Źródło: Opracowanie własne
Edytor: Bella
„znaczna część fanów k-popu posiada w swojej kolekcji przynajmniej jeden album” Tymczasem ja, która siedzi w kpopie od gdzieś 4 lat i nie ma ani jednego:
Przepraszam, ale czegoś nie rozumiem. Przecież Stray Kids wydało kilka albumów typu mixtape i wszystkie one są normalnie do kupienia. Czy mogę prosić o wyjaśnienie?
„Znaczna część fanów k-popu posiada w swojej kolekcji przynajmniej jeden album swojego ulubionego zespołu czy wokalisty.”.
Tymczasem ja, nie mający powoli gdzie upychać setek albumów, nie mówiąc o season greatings, plakatach i innych rzeczach. To chyba jest jednak uzależnienie.